İnsanlık ilk tarihlerden itibaren kendini ifade etmek için sanata başvurmuştur. İnsan yaratılışında da kendinden sonra geleceklere algılarını bırakmak gibi ihtiyaç oluşmuştur. işte bu ihtiyaçlar insanı sürekli sanatın içine hapsetmiştir. Bilinçli ya da bilinçsiz. Bilinçsiz sanata eşlik edenler esteğin kaygısını duyumsayamamış ve sadece o gün adına belgeleme yapmışlardır. Estetik kaygısı taşıyanlar ise geleceğe bütün duygularını aktarabilmişlerdir. Zamanımızda estetiği sadece fiziksel güzellik olarak algılayan kesimler, sanatın ve sanatçının değerini algılayamadan bir moda konumuna sürüklerler. Bazende politik ve geleneksel düşünlerine alet ederler. Beğenilerinin üstün olduğunu ve sadece kendi düşünlerinin doğruluğunu öne sürerler. Neye göre doğru, neye göre yanlış. Doğru nedir, yanlış nedir? Kime göre bu durum gerçekleşir. Bir bileni var mıdır. Bilinmezdir aslında, sadece estetik kaygılar vardır. Yazının kalanını okuyun »